Sri Vaibhava Lakshmi Vratham – శ్రీ వైభవలక్ష్మీ వ్రతకల్పం

Sri Vaibhava Lakshmi Vratham - Puja, Katha –
శ్రీ వైభవలక్ష్మీ వ్రతకల్పం

Goddess Vaibhava Lakshmi seated in Padmasana on a deep pink lotus — four arms holding pink lotus flowers, Varada mudra with gold coins flowing, and Abhaya gesture, wearing pink and teal silk saree with jasmine garlands, jewelled golden crown, two decorated white Airavata elephants with raised trunks spraying sacred water on both sides, golden pots overflowing with coins, brass oil lamps, and pink lotus flowers on sacred water under celestial starlit sky

 (గమనిక: ముందుగా పూర్వాంగం, పసుపు గణపతి పూజ చేయవలెను. తరువాత ఈ క్రింది పూజావిధానం ఆచరించవలెను.)

పూర్వాంగం చూ. ||

శ్రీ మహాగణపతి పూజ (పసుపు గణపతి పూజ) చూ. ||

పునః సంకల్పం –
పూర్వోక్త ఏవం గుణ విశేషణ విశిష్టాయాం శుభతిథౌ, అస్మాకం సహకుటుంబానాం క్షేమస్థైర్య విజయాయురారోగ్య ఐశ్వర్యాభివృద్ధ్యర్థం ధర్మార్థకామమోక్ష చతుర్విధపురుషార్థ ఫలసిద్ధ్యర్థం అఖండిత సర్వవిధ సుఖసౌభాగ్య ప్రాప్త్యర్థం శ్రీవైభవలక్ష్మీ దేవతాముద్దిశ్య శ్రీవైభవలక్ష్మీ దేవతా ప్రీత్యర్థం శ్రీసూక్త ప్రకారేణ యావచ్ఛక్తి ధ్యానావాహనాది షోడశోపచార పూజాం కరిష్యే ||

ప్రాణప్రతిష్ఠా –
ఓం అసు॑నీతే॒ పున॑ర॒స్మాసు॒ చక్షు॒:
పున॑: ప్రా॒ణమి॒హ నో” ధేహి॒ భోగ”మ్ |
జ్యోక్ప॑శ్యేమ॒ సూర్య॑ము॒చ్చర”న్త॒
మను॑మతే మృ॒డయా” నః స్వ॒స్తి ||
అ॒మృత॒o వై ప్రా॒ణా అ॒మృత॒మాప॑:
ప్రా॒ణానే॒వ య॑థాస్థా॒నముప॑హ్వయతే ||
ఆవాహితో భవ స్థాపితో భవ |
సుప్రసన్నో భవ వరదో భవ |

అస్మిన్ కలశే శ్రీవైభవలక్ష్మీ దేవతాం ఆవాహయామి స్థాపయామి పూజయామి |

ధ్యానం –
ల॒క్ష్మీం క్షీరసముద్రరాజతనయాం శ్రీ॒రంగధామే॑శ్వరీమ్ |
దా॒సీభూతసమస్త దేవ వ॒నితాం లో॒కైక॒ దీపా॑oకురామ్ |
శ్రీమన్మన్దకటాక్షలబ్ధ విభవ బ్ర॒హ్మేన్ద్రగఙ్గా॑ధరాం |
త్వాం త్రై॒లోక్య॒ కుటు॑oబినీం స॒రసిజాం వ॒న్దే ముకు॑న్దప్రియామ్ ||
పద్మాక్షీం వరపద్మశోభితకరౌ పద్మాసనస్థాం శుభామ్ |
శ్రీదేవీం ప్రణతోఽస్మి సంతతమహం ప్రారబ్ధదోషాపహమ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ధ్యాయామి |

ఆవాహనం –
హిర॑ణ్యవర్ణా॒o హరి॑ణీం సు॒వర్ణ॑రజ॒తస్ర॑జామ్ |
చ॒న్ద్రాం హి॒రణ్మ॑యీం ల॒క్ష్మీం జాత॑వేదో మ॒ ఆవ॑హ ||
సర్వసంపత్ప్రదాత్రీ చ మహాలక్ష్మీమహం భజే |
ఆవాహయామ్యహం లక్ష్మీం సర్వసౌఖ్యప్రదాయినీమ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ఆవాహయామి |

ఆసనం –
తాం మ॒ ఆవ॑హ॒ జాత॑వేదో ల॒క్ష్మీమన॑పగా॒మినీ”మ్ |
యస్యా॒o హిర॑ణ్యం వి॒న్దేయ॒o గామశ్వ॒o పురు॑షాన॒హమ్ ||
సూర్యాయుతనిభస్ఫూర్తే స్ఫురద్రత్నవిభూషితే |
సింహాసనమిదం దేవి గృహాణ సురవందితే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః రత్నసింహాసనం సమర్పయామి |

పాద్యం –
అ॒శ్వ॒పూ॒ర్వాం ర॑థమ॒ధ్యాం హ॒స్తినా॑దప్ర॒బోధి॑నీమ్ |
శ్రియ॑o దే॒వీముప॑హ్వయే॒ శ్రీర్మా॑దే॒వీర్జు॑షతామ్ ||
గంగాది సర్వతీర్థేభ్యో మయా ప్రార్థనయాహృదమ్ |
తోయం ఏతత్ సుఖస్పర్శం పాద్యార్థం ప్రతిగృహ్యతామ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః పాదయోః పాద్యం సమర్పయామి |

అర్ఘ్యం –
కా॒o సో”స్మి॒తాం హిర॑ణ్యప్రా॒కారా॑మా॒ర్ద్రాం
జ్వల॑న్తీం తృ॒ప్తాం త॒ర్పయ॑న్తీమ్ |
ప॒ద్మే॒ స్థి॒తాం ప॒ద్మవ॑ర్ణా॒o తామి॒హోప॑హ్వయే॒ శ్రియమ్ ||
అష్టగంధసమాయుక్తం స్వర్ణపాత్రప్రపూరితమ్ |
అర్ఘ్యం గృహాణ మద్దత్తం మహాలక్ష్మి నమోఽస్తు తే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః హస్తయోః అర్ఘ్యం సమర్పయామి |

ఆచమనీయం –
చ॒న్ద్రాం ప్ర॑భా॒సాం య॒శసా॒ జ్వల॑న్తీ॒o
శ్రియ॑o లో॒కే దే॒వజు॑ష్టాముదా॒రామ్ |
తాం ప॒ద్మినీ॑మీ॒o శర॑ణమ॒హం ప్రప॑ద్యే-
-ఽల॒క్ష్మీర్మే॑ నశ్యతా॒o త్వాం వృ॑ణే ||
కర్పూరేణ సుగంధేన సురభిస్వాదుశీతలమ్ |
తోయం ఆచమనీయార్థం దేవి త్వం ప్రతిగృహ్యతామ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ముఖే ఆచమనీయం సమర్పయామి |

మధుపర్కం –
మధుపర్కం మయా దేవి కాంచీనూపురశోభితే |
స్వీకృత్య దయయా దేవి కురుమహం తు మంగళమ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః మధుపర్కం సమర్పయామి |

పంచామృత స్నానం –
పంచామృతమిదం దివ్యం పంచపాతకనాశనమ్ |
పంచభూతాత్మికే దేవి పాహి స్వీకృత్య శంకరి ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః పంచామృత స్నానం సమర్పయామి |

శుద్ధోదక స్నానం –
ఆ॒ది॒త్యవ॑ర్ణే॒ తప॒సోఽధి॑జా॒తో వన॒స్పతి॒స్తవ॑ వృ॒క్షోఽథ బి॒ల్వః |
తస్య॒ ఫలా॑ని॒ తప॒సా ను॑దన్తు మా॒యాన్త॑రా॒యాశ్చ॑ బా॒హ్యా అ॑ల॒క్ష్మీః ||
గంగా యమునయోస్తోయైః ఆనీతం నిర్మలం శుభమ్ |
శీతోత్థగమితం దేవి స్నానార్థం ప్రతిగృహ్యతామ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః శుద్ధోదకస్నానం సమర్పయామి |

వస్త్రయుగ్మం –
ఉపై॑తు॒ మాం దే॑వస॒ఖః కీ॒ర్తిశ్చ॒ మణి॑నా స॒హ |
ప్రా॒దు॒ర్భూ॒తోఽస్మి॑ రాష్ట్రే॒ఽస్మిన్ కీ॒ర్తిమృ॑ద్ధిం ద॒దాతు॑ మే ||
సర్వభూషాత్మికే సౌమ్యే లోకలజ్జానివారణి |
వాససి ప్రతిగృహ్యేతాం మయా తుభ్యం సమర్పితే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః వస్త్రయుగ్మం సమర్పయామి |

యజ్ఞోపవీతం –
క్షుత్పి॑పా॒సామ॑లాం జ్యే॒ష్ఠామ॑ల॒క్ష్మీం నా॑శయా॒మ్యహమ్ |
అభూ॑తి॒మస॑మృద్ధి॒o చ సర్వా॒o నిర్ణు॑ద మే॒ గృహా॑త్ ||
ఉపవీతం మయా ప్రీత్యా కాంచనేన వినిర్మితమ్ |
గృహీత్వ త్వయి భక్తిం మే ప్రయచ్ఛ కరుణానిధే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః యజ్ఞోపవీతార్థం అక్షతాన్ సమర్పయామి |

గంధం –
గ॒oధ॒ద్వా॒రాం దు॑రాధ॒ర్షా॒o ని॒త్యపు॑ష్టాం కరీ॒షిణీ”మ్ |
ఈ॒శ్వరీ॑గ్ం సర్వ॑భూతా॒నా॒o తామి॒హోప॑హ్వయే॒ శ్రియమ్ ||
శ్రీకంఠ చందనం దివ్యం గంధాడ్యం సుమనోహరమ్ |
విలేపనం సురశ్రేష్ఠే ప్రీత్యర్థం ప్రతిగృహ్యతామ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః గంధాన్ ధారయామి |
గంధస్యోపరి హరిద్రాకుంకుమం ధారయామి |

మంగళసూత్రం –
మాంగళ్యం మణిసంయుక్తం ముక్తావిద్రుమ సంయుతమ్ |
దత్తం మంగళసూత్రం చ గృహాణ హరివల్లభే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః మంగళసూత్రం సమర్పయామి |

ఆభరణం –
మన॑స॒: కామ॒మాకూ॑తిం వా॒చః స॒త్యమ॑శీమహి |
ప॒శూ॒నాం రూ॒పమన్న॑స్య॒ మయి॒ శ్రీః శ్ర॑యతా॒o యశ॑: ||
రత్న కంకణ వైడూర్యం ముక్తా హారాదికాని చ |
సుప్రసన్నేన మనసా దత్తాని త్వం గృహాణ మే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ఆభరణాని సమర్పయామి |

అక్షతాన్ –
అక్షతాన్ ధవళాన్ దివ్యాన్ శాలీయాన్ తండులాన్ శూభాన్ |
హరిద్రా కుంకుమోపేతాన్ గృహ్యతామబ్ధిపుత్రికే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః అక్షతాన్ సమర్పయామి |

పుష్పం –
క॒ర్దమే॑న ప్ర॑జాభూ॒తా॒ మ॒యి॒ సంభ॑వ క॒ర్దమ |
శ్రియ॑o వా॒సయ॑ మే కు॒లే మా॒తర॑o పద్మ॒మాలి॑నీమ్ ||
జాతీ చంపక పున్నాగ కేతకీ వకుళాని చ |
మయాఽర్పితాని సుభగే గృహాణ జగదంబికే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః పుష్పాణి సమర్పయామి |

అథాంగ పూజా –
ఓం చపలాయై నమః – పాదౌ పూజయామి |
ఓం చంచలాయై నమః – జానునీ పూజయామి |
ఓం కమలాయై నమః – కటిం పూజయామి |
ఓం కాత్యాయన్యై నమః – నాభిం పూజయామి |
ఓం జగన్మాత్రే నమః – జఠరం పూజయామి |
ఓం విష్ణువల్లభాయై నమః – వక్షః పూజయామి |
ఓం కమలవాసిన్యై నమః – భుజద్వయం పూజయామి |
ఓం పద్మనిలయాయై నమః – ముఖం పూజయామి |
ఓం కమలపత్రాక్ష్యై నమః – నేత్రద్వయం పూజయామి |
ఓం శ్రియై నమః – శిరః పూజయామి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః – సర్వాణ్యంగాని పూజయామి |

అథ అష్టోత్తరశతనామ పూజా –

శ్రీ మహాలక్ష్మీ అష్టోత్తరశతనామావళిః చూ |

శ్రీ లక్ష్మీ అష్టోత్తరశతనామావళిః చూ |

శ్రీవైభవలక్ష్మీ దేవతాయై నమః అష్టోత్తరశతనామ పూజాం సమర్పయామి |

ధూపం –
ఆప॑: సృ॒జన్తు॑ స్ని॒గ్ధా॒ని॒ చి॒క్లీ॒త వ॑స మే॒ గృహే |
ని చ॑ దే॒వీం మా॒తర॒o శ్రియ॑o వా॒సయ॑ మే కు॒లే ||
వనస్పతి రసోత్పన్న సుగంధేన సమన్వితమ్ |
దేవీ ప్రీతికరో నిత్యం ధూపోఽయం ప్రతిగృహ్యతామ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ధూపమాఘ్రాపయామి |

దీపం –
ఆ॒ర్ద్రాం పు॒ష్కరి॑ణీం పు॒ష్టి॒o పి॒ఙ్గ॒లాం ప॑ద్మమా॒లినీమ్|
చ॒న్ద్రాం హి॒రణ్మ॑యీం ల॒క్ష్మీం జాత॑వేదో మ॒ ఆవ॑హ ||
కార్పాసవర్తి సంయుక్తం ఘృతయుక్తం మనోహరమ్ |
తమో నాశకరం దీపం గృహాణ పరమేశ్వరి ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః దీపం దర్శయామి |
ధూపదీపానంతరం ఆచమనీయం సమర్పయామి |

నైవేద్యం –
ఆ॒ర్ద్రాం య॒: కరి॑ణీం య॒ష్టి॒o సు॒వ॒ర్ణాం హే॑మమా॒లినీమ్ |
సూ॒ర్యాం హి॒రణ్మ॑యీం ల॒క్ష్మీ॒o జాత॑వేదో మ॒ ఆవహ ||
బహుభక్ష్య సమాయుక్తం నానాఫల సమన్వితమ్ |
నైవేద్యం గృహ్యతాం దేవి నారాయణకుటుంబినీ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః నైవేద్యం సమర్పయామి |

ఓం భూర్భువ॒స్సువ॑: | తత్స॑వి॒తుర్వరే”ణ్య॒o భర్గో॑ దే॒వస్య॑ ధీమహి | ధియో॒ యో న॑: ప్రచో॒దయా”త్ ||
సత్యం త్వా ఋతేన పరిషించామి |
(సాయంకాలే – ఋతం త్వా సత్యేన పరిషించామి)
అమృతమస్తు | అ॒మృ॒తో॒ప॒స్తర॑ణమసి |
ఓం ప్రా॒ణాయ॒ స్వాహా” | ఓం అ॒పా॒నాయ॒ స్వాహా” | ఓం వ్యా॒నాయ॒ స్వాహా” |
ఓం ఉ॒దా॒నాయ॒ స్వాహా” | ఓం స॒మా॒నాయ॒ స్వాహా” |
మధ్యే మధ్యే పానీయం సమర్పయామి | అ॒మృ॒తా॒పి॒ధా॒నమ॑సి |
ఉత్తరాపోశనం సమర్పయామి | హస్తౌ ప్రక్షాళయామి | పాదౌ ప్రక్షాళయామి | శుద్ధాచమనీయం సమర్పయామి ||

తాంబూలం –
తాం మ॒ ఆవ॑హ॒ జాత॑వేదో ల॒క్ష్మీమన॑పగా॒మినీ”మ్ |
యస్యా॒o హి॑రణ్య॒o ప్రభూ॑త॒o గావో॑ దా॒స్యోఽశ్వా”న్వి॒న్దేయ॒o పురు॑షాన॒హమ్ ||
పూగీఫల సమాయుక్తం నాగవల్లీ దళైర్యుతమ్ |
ఏలాలవంగ సంయుక్తం తాంబూలం ప్రతిగృహ్యతామ్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః తంబూలం సమర్పయామి |

నీరాజనం –
స॒మ్రాజ॑o చ వి॒రాజ॑o చాభి॒శ్రీర్యా చ॑ నో గృ॒హే |
ల॒క్ష్మీ రా॒ష్ట్రస్య॒ యా ముఖే॒ తయా॑ మా॒ సగ్ం సృ॒జామసి |
నీరాజనం నీరజాక్షి నారాయణవిలాసినీ |
గృహ్యతాం అర్పితం భక్త్యా గరుడధ్వజ భామిని ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః నీరాజనం సమర్పయామి |
నీరాజనంతరం శుద్ధాచమనీయం సమర్పయామి |

మంత్రపుష్పం –
పద్మప్రియే పద్మిని పద్మ॒హస్తే ప॑ద్మాలయే పద్మదళాయతాక్షి |
వి॒శ్వ॒ప్రియే॑ విష్ణు మనో॑ఽనుకూలే॒ త్వత్పా॑దప॒ద్మం మయి॒ సన్ని॑ధత్స్వ ||
యా॒ సా॒ పద్మా॑సన॒స్థా॑ విపులకటితటీ॑ ప॒ద్మపత్రా॑యతా॒క్షీ |
గంభీరా వ॒ర్తనాభిః స్తనభర నమితా శుభ్ర వ॒స్త్రోత్తరీ॑యా |
లక్ష్మీర్ది॒వ్యై॑ర్గజేన్ద్రైర్మ॒ణిగణ ఖచితైః స్నాపితా హే॑మకు॒మ్భైః |
ని॒త్యం సా॑ పద్మహస్తా మమ వస॑తు గృ॒హే సర్వమా॒ఙ్గల్య॑యుక్తా ||
ల॒క్ష్మీ॒o క్షీ॑రసముద్రరాజతనయాం శ్రీ॒రంగధామే॒శ్వరీ॑o
దా॒సీభూతసమస్త దేవ వ॒నితాం లో॒కైక॒ దీపా॑oకురామ్ |
శ్రీ॒మన్మ॑న్దకటాక్షలబ్ధ విభవ బ్ర॒హ్మేన్ద్రగఙ్గా॑ధరాం
త్వా॒o త్రై॒లోక్య॒ కుటు॑oబినీం స॒రసిజాం వ॒న్దే ముకు॑న్దప్రియామ్ ||
సిద్ధల॒క్ష్మీర్మో॑క్షల॒క్ష్మీ॒ర్జ॒యల॑క్ష్మీః స॒రస్వ॑తీ |
శ్రీలక్ష్మీర్వ॑రల॒క్ష్మీ॒శ్చ॒ ప్ర॒సన్నా॒ మ॑మ స॒ర్వదా ||
ఓం మ॒హా॒దే॒వ్యై చ॑ వి॒ద్మహే॑ విష్ణుప॒త్న్యై చ॑ ధీమహి |
తన్నో॑ లక్ష్మీః ప్రచో॒దయా”త్ ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః మంత్రపుష్పం సమర్పయామి |

ఆత్మప్రదక్షణ –
యాని కాని చ పాపాని జన్మాంతరకృతాని చ |
తాని తాని ప్రణశ్యంతి ప్రదక్షిణ పదే పదే |
పాపోఽహం పాపకర్మాఽహం పాపాత్మా పాపసంభవ |
త్రాహిమాం కృపయా దేవీ శరణాగతవత్సలే |
అన్యథా శరణం నాస్తి త్వమేవ శరణం మమ |
తస్మాత్కారుణ్య భావేన రక్ష మాం పరమేశ్వరి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ఆత్మప్రదక్షిణ నమస్కారాన్ సమర్పయామి .

సర్వోపచారాః –
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ఛత్రం ఆచ్ఛాదయామి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః చామరైర్వీజయామి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః నృత్యం దర్శయామి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః గీతం శ్రావయామి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ఆందోళికాన్ ఆరోహయామి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః అశ్వానారోహయామి |
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః గజానారోహయామి |
సమస్త రాజ్ఞీయోపచారాన్ దేవ్యోపచారాన్ సమర్పయామి |

ప్రార్థనా –
పద్మాంగీ పద్మజా పద్మా పద్మేశీ పద్మవాసినీ |
పద్మపత్రవిశాలాక్షీ పాతు మాం శ్రీరమా సదా ||
దేవేశీ భక్తసులభే సర్వాభీష్టప్రదాయినీ |
త్రాహి మాం సతతం దేవీ ప్రసీద వరదో భవ ||
శ్రియం దేహి సుఖం దేహి సౌభాగ్యం సంతతిం ముదా |
దేహి మే నిత్యకళ్యాణి శరణాగతవత్సలే ||
ఓం శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ప్రార్థనా నమస్కారాన్ సమర్పయామి |

వాయనదాన మంత్రం –
శ్రీదేవీ లోకకళ్యాణి పద్మాక్షీ సర్వమంగళా |
సువాసినీభ్యో దాస్యామి వాయనేన ప్రసీదతు ||

- శ్రీ వైభవలక్ష్మీ వ్రతకథా ప్రారంభః

పూర్వము కైలాసమున పార్వతీ దేవి, పరమేశ్వరునితో ప్రియభాషణములు ఆడుచూ, “ప్రాణనాథా, భూలోకమున జనులందరు ధనార్జన కొరకు మిక్కిలి కష్టములను అనుభవించుచున్నారు. అయినను, కొద్దిమంది మాత్రమే ఐశ్వర్యవంతులగుటకు కారణమేమి”, యని అడుగగా, సర్వేశ్వరుడు చిరునవ్వునవ్వి, “దేవీ, సర్వము వైభవలక్ష్మీ దయవలననే ఉండును. సమస్త సిరిసంపదలకు ఆ తల్లియే దేవత. కావున ఈ సత్యమును గుర్తించి ఎవరైతే ఆ ఐశ్వర్యలక్ష్మిని భక్తిశ్రద్ధలతో ఆరాధింతురో, వారిపట్ల ఆ తల్లి అపార కృపాకటాక్షములు కలిగి అఖండ వైభవమును అనుభవింపగలరు. ధనమును తృణీకరించిన సంపదలు కలుగజాలవు”, అని చెప్పెను. ఇది వినిన పార్వతీ దేవి, ఈ వైభవలక్ష్మి గురించి నాకు మరింత చెప్పవలసినది అని ప్రార్థింప ఆ పరమేశ్వరుడిట్లు పలికె.

ఒకానొకప్పుడు భృగు మహర్షి ఆ పరాశక్తిని గూర్చి తపస్సు చేయుచుండ, ఆ భక్తికి మెచ్చిన ఆ పరాశక్తి ప్రత్యక్షమై ఏమి కావలెనో కోరుకోయని చెప్పగా, భృగు మహర్షి “తల్లీ, వైభవకరమగు నీ రూపముతో నా కుమార్తెగా జన్మించి నన్ననుగ్రహింపవలసినది” యని ప్రార్థింప ఆ పరాశక్తి ఆతని భక్తిశ్రద్ధలకు మెచ్చి, “తథాస్తు” అని వరమిచ్చి అంతర్ధానమాయెను. తత్ఫలముగా పరాశక్తియొక్క సంపత్కర అంశ భృగు మహర్షియొక్క కుమార్తె వలె అవతరించినది. పుత్రికా వాత్సల్యముతో ముదమొందిన భృగువు ఆమెను శ్రీమహావిష్ణువునకు ఇచ్చి వివాహము చేసెను. ఆ శ్రీహరి ఆనతిమేర దేవతలందరకు వైభవమును ప్రసాదించి, వైకుంఠలక్ష్మిగా ఆరాధింపబడుతూ ఉండెను.

ఇట్లుండ భూలోకమున ఋషులందరు మహాయాగము చేయదలచి, హవిస్సును ఎవరకు ఇవ్వవలసినదో నిర్ణయింపుమని భృగు మహర్షిని వేడుకొనగా భృగువు సమ్మతించి ముల్లోకములకు పయనమాయెను. బ్రహ్మలోకమున సరస్వతితో ప్రియభాషణములాడు బ్రహ్మదేవులవారిని చూచి, తన రాకను గౌరవింపలేదని కోపగించుకుని, కైలాసమునకు యేగెను. అచటకూడా మహేశ్వరుడు ధ్యానమగ్నుడగుటచే భృగువు రాకను గమనించలేదు. మరింత కోపముతో భృగువు అక్కడ నుండి వెడలిపోయెను. చివరకు వైకుంఠము చేరగా అచట విశ్రాంతి తీసుకొనుచున్న శ్రీమహావిష్ణువును చూచి తన రాకను గౌరవింపలేదని పట్టరానికోపమునొంది, ఆ విష్ణువు వక్షఃస్థలముపై కాలితో తన్నెను. అంతయా విష్ణువు భృగువు యొక్క కోపమును శాంతపరచి పంపివేసెను. ఇది గమనించిన శ్రీమహాలక్ష్మి, తన నివాసస్థానమగు తన భర్త వక్షఃస్థలమును కాలితో తన్నినను యేమియును అనలేదని ఆగ్రహముతో వైకుంఠమువదలి క్షీరసాగరములోనికి వెడలిపోయెను. దీనితో ఇంద్రాది దేవతలందరి వైభవము క్షీణించెను. వారందరు శ్రీమహావిష్ణువు వద్దకు పోయి వేడుకొనగా, క్షీరసాగరమథనము చేయమని ఆనతిచ్చెను. మంథరపర్వతముతో మథనము చేయు సమయమున, ఆ శ్రీమహాలక్ష్మి వారిని అనుగ్రహింప తలచి, అమృతముతో పాటుగా అష్టలక్ష్మీరూపములతో వారికి వైభవమును ప్రసాదించి, తిరిగి తన ప్రాణవల్లభుడగు శ్రీమహావిష్ణువు వద్దకు చేరెను. కావున శ్రీమహాలక్ష్మికి ఇష్టమైన శ్రీమహావిష్ణువును తిరస్కరించిన ఆ యమ్మ నిలువజాలదని గ్రహింపుము.

అటులనే మానవులకు పూర్వజన్మ కర్మల వలన కూడా సిరిసంపదలు సంభవించును. ఇందుకు ఉదాహరణగా సుశర్మ గురించి చెప్పెద వినుము. ఒకానొక గ్రామమున సుశర్మయను సకలశాస్త్రకోవిదుడు కలడు. తన గురుకుల ఆశ్రమము ద్వారా పురప్రజలకు, రాజులకు, ధనవంతులకు శాస్త్రవిద్యను అభ్యసింపజేయుచూ ఉండెను. కాని ఆతని ఇంట పేదరికము ఉండెను. ఇది గమనించిన సుశర్మ భార్యయగు సుశాంత ఇట్లు పలికెను. “నాథా, మీరు విద్యను ప్రసాదించిన మీ శిష్యులలో కొందరు ధనవంతులు ఉన్నారు. మన ఇంటి వెచ్చములకొరకు వారివద్దకు పోయి కొంతధనము తీసుకురావలసినది” అని పలుకగా, సుశర్మ “యాచన చేయుట భావ్యము కాదు, పైగా సిరిసంపదలమీద ఆశ కలిగియుండుట మంచిదికాదు. అయినను మనకు కావలసిన సంపదలు ఆ వైభవ స్వరూపమగు శ్రీమహాలక్ష్మి ఇవ్వగలదుగాన ఆ యమ్మను గూర్చి యాగము చేసెద”నని చెప్పి యాగము చేయసాగెను. సుశర్మ చేసిన యాగమునకు సంతుష్టురాలైన శ్రీమహాలక్ష్మి ప్రత్యక్షమై “నేటి రాత్రి నీ యింట బంగారు కాసుల వర్షము కురిపించెద”నని వరమిచ్చి అంతర్ధానమాయెను. సుశర్మ ఆనందముగా ఈ విషయము సుశాంతకు తెలిపి రాత్రంతా జాగారము చేయుచూ వేచిచూచెను. అలా చూస్తూ ఉండగా తెల్లవారినది. సంపదవర్షం రాలేదని గ్రహించిన సుశర్మ, భార్యను పేదరికములో ఉంచినందుకు మిక్కిలి దుఃఖమునొంది ప్రాయోపవేశము చేయదలచి ఇంటినుండి బయలుదేరెను. ఇంటి బయట మలిన వస్త్రములతో, కాంతిహీనమైన ఒక స్త్రీ కనిపించినది. సుశర్మ నీవెవరని అడుగగా ఆ స్త్రీ ఇట్లు పలికెను. “నీ యాగమునకు మెచ్చి నీ యింట కనకవర్షము కురిపించ నే వచ్చితిని. కానీ నీ యింట గల జ్యేష్ఠాదేవి నన్నువారించెను. నీ పూర్వజన్మలలో పుణ్యకార్యములు, దాన ధర్మములు చేయని కారణమున, ఈ జన్మమున నీకు సంపద కలుగకయున్నదని తెలిపినది.” ఇది వినిన సుశర్మ, తను లేకపోయిన తన భార్యా బిడ్డలకు సంపదలు కలుగగలవని గ్రహించి, సన్యాసాశ్రమము స్వీకరించెను. ప్రతిగా కరుణించమని శ్రీమహాలక్ష్మిని ప్రార్థింపగా, ఆతని భక్తియుక్తులకు సంతోషమునొంది శ్రీవైభవలక్ష్మి ఆ యింట వైభవములను కటాక్షించెను.

ఓ పార్వతీ దేవీ ! ఇదియే కాదు. ఆ శ్రీవైభవలక్ష్మి అనుగ్రహమును గుర్తింపక, తమకున్న సిరిసంపదలు తమవలన మాత్రమే వచ్చెనని అహంకరించినను ఆ తల్లి సహింపజాలదు. ఇందుకు ఉదాహరణగా నీకు మరొక కథ చెప్పెద వినుము.

ఒకానొక గ్రామమున శీల, సుశీల, గుణశీల, విశాల అను నలుగురు అక్కచెల్లెళ్ళు ఉండేవారు. వీరు శ్రీవైభవలక్ష్మీ దేవిని భక్తిశ్రద్ధలతో పూజించుచూ ఉండెడివారు. వారి సౌభాగ్య ప్రభావము వలన వారికి ధర్మనిష్ఠులు, సంపన్నులైన భర్తలు లభించెను. శీల భర్త శాస్త్రపాండిత్యము కలవాడు. సుశీల భర్త మంచి బాహుబలము కలవాడై మహారాజు వద్ద సైన్యాధికారము చేయుచుండెను. గుణశీల భర్తకు వర్తకము పట్ల మంచి అవగాహన ఉండెను. విశాల భర్త ఊరి ప్రజలకు ధర్మము బోధించుచూ తగు రీతిలో ఆర్థిక సహాయము చేయుచుండెను. కాలము గడువగా వారి భర్తలకు అహంకారము, దురాశలు, దుర్వ్యసనములు మొదలాయెను. వారు తమ వైభవము అంతా తమ ప్రతిభ వలననే వచ్చినది గానీ లక్ష్మీకటాక్షము కాదని వాదించుచూ దైవవిరుద్ధముగా ప్రవర్తించెడివారు. ఇందుకు కోపగించిన శ్రీమహాలక్ష్మి వారి సంపదలను వెనక్కి తీసుకోవడం ప్రారంభించెను. శీల భర్తకు పాండిత్య స్తబ్దత దాపురించి సభలలో అవమానములను పొంది క్రమముగా నిర్ధనుడాయెను. సుశీల భర్త బలగర్వముచే పురజనులతో కలహములు పెట్టుకొనుటచే మహారాజు అతనిని సైన్యాధికార పదవి నుండి తొలగించెను. గుణశీల భర్త వ్యాపారములో మోసము చేయుచూ దొరికిపోయి జరిమానా కింద తన సంపదను మొత్తం అప్పగించవలసి వచ్చినది. విశాల భర్త చెడు స్నేహములు, చెడు వ్యసనములకు అలవాటుపడి తన సంపదను పోగొట్టుకొనెను.

వారి భర్తల దుస్థితికి, తమ పేదరికానికి దుఃఖించుచున్న ఆ నలుగురు అక్కాచెల్లెళ్ళను చూసి శ్రీమహాలక్ష్మికి కనికరము కలిగి, అనుగ్రహింప తలచి, ఒక వృద్ధి స్త్రీ రూపములో వారి వద్దకు వచ్చెను. ఆమెను చూసిన అక్కాచెల్లెళ్ళు తమ బాధను చెప్పగా, ఆ వృద్ధి స్త్రీ “మీ వైభవము తిరిగిమీకు వచ్చుటకు మీరు శ్రీవైభవలక్ష్మీ వ్రతమును ఆచరించరింపుము. అ వ్రతవిధానమును చెప్పెద వినుము. వ్రతమును నాలుగు, తొమ్మిది, పదకొండు లేక ఇరవైవొక గురువారములు లేక శుక్రవారములు చేసి చివరి శుక్రవారమురోజున ఉద్యాపన చెప్పి కనీసము అయిదుగురు ముత్తైదువులకు వాయన తాంబూలములు ఇవ్వవలెను. వ్రతము సాయంత్రము సూర్యాస్తమయము తరువాత ఆరంభించవలెను. వ్రతము చేయురోజు ఉదయము కాలకృత్యములు తీర్చుకుని, స్నానము చేసి, ఇంటికి ఈశాన్యమును శుభ్రముచేసి, ఆవుపేడతో అలికి, ముగ్గులు పెట్టి, పూజా స్థానమును తయారు చేసుకోవలెను. సాయంకాలము వరకు ఉపవాసము ఉండి, ఈశాన్యమున కొత్త రవికలబట్ట పరచి దానిపై బియ్యము పోసి, దాని పై కలశమును పెట్టి, అందులో నీరుపోసి, తమ ఆర్థిక స్తోమతను బట్టి నాణెములను వేసి, ఫలవృక్షముల ఆకులువేసి, పైన ఒక కొబ్బరికాయ పెట్టి కలశ స్థాపన చేయవలెను. ఆ కలశము పై శ్రీవైభవలక్ష్మిని ఆవాహనము చేసి పూజ చేసి, తీపి పదార్థములు నివేదనముగా పెట్టవలెను. ఉద్యాపన చెప్పు రోజు పూజ అయిన తరువాత, ఆ కలశములోని నీటిని వేప, తులసి మొదలగు దైవవృక్షములలో పోయవలెను. ధనాపేక్ష కలిగిన వారు ఆ కలశములోని నీరును కొంచెము తీర్థమువలె స్వీకరించవలెను. అందులోని నాణెమును ఇంటిలో భద్రప్రచుకొనవలెను. కలశము క్రింది బియ్యముని పక్షులకు వేయవలెను.” అని వ్రతవిధానమును తెలిపి వెడలిపోయెను.

ఇది వినిన ఆ అక్కాచెల్లెళ్ళు ఆనందముగా తమ భర్తలతో కలసి శ్రీవైభవలక్ష్మీ వ్రతమును ఆచరించెను. ఆ వ్రత ప్రభావము వలన, శీల భర్త యొక్క పాండిత్యము తిరిగి గుర్తింపబడి గౌరవ మర్యాదలు కలిగినవి. సుశీల భర్త యొక్క బలమెరిగిన మహారాజు తిరిగి సైన్యాధికారమును ఇచ్చెను. గుణశీల యొక్క భర్త తిరిగి వ్యాపారమున ప్రతిభ కనబరచి సంపదను పొందెను. విశాల భర్త తన చెడు వ్యసనములను గుర్తించి మంచివాడిగా మారి, మరల పురప్రజలకు సన్నిహితుడాయెను.

కావున ఓ పార్వతీ దేవీ ! వైభవము, ఐశ్వర్యములు కలుగజేయు శ్రీవైభవలక్ష్మీని ఆరాధించుటవలన సిరిసంపదలు కలుగును” అని పరమేశ్వరుడు పలుకగా పార్వతీదేవి ఆనందముగా నమస్కరించినది.

క్షమాప్రార్థనా –
యస్య స్మృత్యా చ నామోక్త్యా తపః పూజాక్రియాదిషు |
న్యూనం సంపూర్ణతాం యాతి సద్యో వందే తమచ్యుతమ్ ||
మంత్రహీనం క్రియాహీనం భక్తిహీనం మహేశ్వరి |
యత్పూజితం మయా దేవి పరిపూర్ణం తదస్తు తే ||

అనయా మయా కృతేన షోడశోపచార పూజయా భగవతీ సర్వాత్మికా శ్రీవైభవలక్ష్మీ దేవతా సుప్రీతా సుప్రసన్నా వరదా భవతు ||

తీర్థప్రసాద గ్రహణం –
అకాలమృత్యహరణం సర్వవ్యాధినివారణం ||
సమస్తపాపక్షయకరం శ్రీ మహాలక్ష్మీ పాదోదకం పావనం శుభం ||
శ్రీ శ్రీవైభవలక్ష్మ్యై నమః ప్రసాదం శిరసా గృహ్ణామి |

ఓం శాంతిః శాంతిః శాంతిః ||

Margasira Lakshmi Vara Vratham – మార్గశిర లక్ష్మివార వ్రతం

Margasira Lakshmi Vara Vratham - Pooja Vidhanam, Vrata Katha – 

మార్గశిర లక్ష్మివార వ్రతం

Goddess Sri Lakshmi for Margasira Vratam seated in Lalithasana on a deep pink lotus — four arms holding pink lotus flowers, Abhaya mudra open palm gesture, and golden Kalasha pot, wearing crimson and emerald green silk saree with jasmine garlands, jewelled golden crown, two decorated white elephants pouring sacred water on both sides, colourful flower petals falling from divine halo, lush tropical garden background

 (గమనిక: ముందుగా పూర్వాంగం, పసుపు గణపతి పూజ, శ్రీమహాలక్ష్మి పూజ చేసి తరువాత ఈ కథ చదువుకుని, అక్షతలు అమ్మవారి మీద వేసి, అమ్మవారి పాదముల వద్ద అక్షతలు మీ తలపై వేసుకోవలెను.)

పూర్వాంగం చూ. ||

శ్రీ మహాగణపతి పూజ (పసుపు గణపతి పూజ) చూ. ||

శ్రీ మహాలక్ష్మీ విశేష షోడశోపచార పూజ చూ. ||

<><>  వ్రత కథ <><>

పూర్వకాలమున సుశీల అను ఒక బాలిక కలదు. ఆమె చిన్నతనములో కన్నతల్లి కాలముచేసిన తరువాత తన తండ్రి వేరొక వివాహము చేసుకొనెను. వచ్చిన ఆ సవతి తల్లి సుశీలతో ఇంటిపనులు చేయించుచూ తను విశ్రాంతి తీసుకొనుచుండెను. కాలక్రమములో సుశీల సవతి తల్లికి ఒక పిల్లవాడు జన్మించినాడు. ప్రతిరోజు ఆ పిల్లవాడిని కూడా ఆడించమని సుశీలను పురమాయించి, బదులుగా ఒక చిన్న బెల్లపు ముక్క తినమని ఇస్తూ ఉండెను.

ఇంటిపనులు చేయుచూ మరియు శిశువుతో కష్టపడుచున్న సుశీల స్థితికి విచారించి, ఇరుగు పొరుగు వారు ఆమెను శ్రీమహాలక్ష్మిని ఆరాధింపుమని చెప్పిరి. ఆ మాటవినిన సుశీల మట్టితో శ్రీమహాలక్ష్మి యొక్క బొమ్మను చేసి, తన కన్నతల్లి వలె భావించి నిత్యము పూజించుచుండెను. తన సవతి తల్లి ఇచ్చిన బెల్లపు ముక్కను అమ్మవారికి నివేదన చేయుచుండెను.

కొంతకాలముకు సుశీలకు యుక్త వయస్సు వచ్చినది. తన తల్లిదండ్రులు ఆమెకు తగిన యువకునికిచ్చి వివాహము చేసిరి. ఆమె తన అత్తవారింటికి వెళుతూ తనతోపాటుగా నిత్యము పూజచేయు శ్రీమహాలక్ష్మి యొక్క బొమ్మను కూడా తీసుకుని వెళ్ళెను. అంతనా పుట్టింటిన గల సిరిసంపదలు కూడా సుశీల వెంట వెడలిపోయెను. అత్తింటివారు అకస్మాత్తుగా వృద్ధిచెందిన సిరిసంపదలు చూసి ఆశ్చర్యపడుచు, తమ కోడలి అదృష్టమును మెచ్చుకుని ఆమెను ఆప్యాయముగా చూసుకొనుచుండిరి.

కొంతకాలమునకు సుశీలకు తన పుట్టింటివారు దారిద్ర్యమును అనుభవించుచున్నారన్న తెలియవచ్చినది. వారికి సహాయము చేయదలచి తన భర్తను అడుగగా, అతను సమ్మతించెను. అంత తన సవతి తమ్ముడిని పిలిపించి, ఒక కర్రకు జోలె కట్టి, ఆ జోలెయందు బంగారునాణెములను పోసి ఇంటికి తీసుకువెళ్ళమని చెప్పెను. తన అక్క చేసిన సహాయానికి ఆనందభరితుడైన ఆ తమ్ముడు తిరుగుప్రయాణము చేసెను. మార్గమధ్యమున కాలకృత్యములు తీర్చుకుని చూసుకొనిన బంగారునాణెములు గల జోలెకర్ర కనిపించలేదు. ఎవరో దొంగతనము చేసినారని గ్రహించి, బాధతో తన ఇంటికి వెళ్ళిపోయెను.

తరువాత కొంతకాలమునకు ఆ తమ్ముడు సుశీలను కలువగా, సంభాషణ మధ్యలో తను బంగారునాణెముల జోలెను పోగొట్టుకొనిన విషయము చెప్పి దుఃఖించెను. అంతా ఆ సుశీల దిగులుచెందకుమని ఊరడించి, మరల సహాయము చేయదలచి, ఒక చెప్పుల జోడునిండా వరహాలు పోసి తన తండ్రికి ఇవ్వమని చెప్పెను. కాగా తిరుగుప్రయాణమున ఒక కుక్క వరహాలు కల ఆతని చెప్పును నోట కరచుకొని పారిపోయెను. మరల దుఃఖించుచూ అతను ఇంటికిచేరెను. కొంతకాలము తరువాత సుశీలకు ఈ విషయముకూడా తెలియవచ్చి, ఈసారి బాగా ఆలోచించి, తన తమ్ముడికి ఒక గుమ్మడికాయ నిండా రత్నాలు పోయించి తన సవతితల్లికి ఇవ్వమని చెప్పెను. ఆ తమ్ముడు తిరుగుప్రయాణమున ఒక చోటకూర్చుని చద్దితినుచుండ అక్కడకు వచ్చిన ఒక వ్యక్తి ఆ గుమ్మడికాయ దొంగతనము చేసి పారిపోయెను. ఇది గ్రహించిన ఆ తమ్ముడు బాధపడి, తన దురదృష్టమును నిందించుకొనుచు తిరిగి ఇంటికి చేరెను.

ఇట్లుండ, తన పుట్టింటివారిని చూడవలెనను కోరికగలిగి, సుశీల ఒకనాడు ఆమె పుట్టింటికి వెళ్ళెను. తన తమ్ముడి ద్వారా జరిగిన విషయములు తెలుసుకుని విచారించెను. తన పుట్టింటివారి దారిద్ర్యమును పోగొట్టుటకు యేమి చేయవలెనోయని తీవ్రముగా ఆలోచించి, తను నిత్యము పూజించు శ్రీమహాలక్షిని పూజించిన సంపదలు కలుగగలవని గ్రహించి తన సవతి తల్లిచే ఆ శ్రీమహాలక్ష్మి వ్రతము చేయుటకు నిశ్చయించుకున్నది. తన పుట్టింటివారిని తనతో పాటుగా అత్తవారింటికి తీసుకుని వెళ్ళినది.

ఇంతలో మార్గశిర మాసము ప్రారంభమై మొదటి లక్ష్మివారము వచ్చినది. నియమ నిష్ఠలతో సాయంకాలమున శ్రీమహాలక్ష్మి పూజ చేయవలసి ఉన్నదిగాన ఆరోజు యేమియును తినవద్దని సుశీల తన సవతి తల్లికి చెప్పెను. కాని ఆ సవతితల్లి పిల్లలకు భోజనముపెడుతూ ఆకలికి తట్టుకొనలేక తను కూడా చద్దన్నము తినెను. ఉపవాస దీక్షను ఆమె పాటించలేదు కనుక పూజ చేయరాదని, మరుసటి లక్ష్మివారము చేసెదమని సుశీల చెప్పెను.

రెండవ లక్ష్మివారపు సాయంత్రము ఆ సవతితల్లి స్నానము చేసుకుని తలకు నూనె రాసుకొనెను. ఇది అమంగళ సూచిక కనుక పూజను మరుసటివారము చేసెదమని సుశీల చెప్పెను. మూడవ లక్ష్మివారపు సాయంత్రం ఆ సవతితల్లి పిల్లలకు జడవేయుచూ, తను కూడా తలదువ్వుకొనెను. సంధ్యా సమయమున కేశాలంకరణ అమంగళకరము కనుక ఆ పనికి సుశీల విచారించెను. మరుసటి లక్ష్మివారము తన సవతితల్లిని నిష్ఠగా ఉంచతలచి, ఆమెను ఒక గృహమున కూర్చుండబెట్టి బయట గడియ వేసెను. కాసేపటికి అక్కడకు పిల్లలు ఆడుకొనుచూ వచ్చి అరటిపండు తిని, వాటి తొక్కలను ఆ గృహద్వారము వద్ద వేసిరి. ఆకలికి తట్టుకొనలేక ఆ సవతి తల్లి ఆ తొక్కలను తినెను. ఈ విషయము తెలిసి సుశీల బాధపడెను.

ఇంతలో ఆఖరి లక్ష్మివారము వచ్చెను. శ్రీమహాలక్ష్మి పూజకు శ్రేష్ఠమైన మార్గశిర మాసము వెడలిపోయిన మంచి అవకాశము చేజారిపోగలదని గ్రహించి, ఈసారి ఎటులనైనా తన సవతితల్లితో పూజ చేయించవలెనను పట్టుదలతో, వ్రత భంగము కాకుండా, తన తల్లి కొంగును తన చీర కొంగుతో ముడివేసుకుని, యే విధమైన నియమభంగము కలుగకుండా జాగ్రత్తపడినది. ఆనాటి సాయంత్రము తనతోపాటు, తన సవతితల్లితో కూడా శ్రీమహాలక్ష్మి పూజ చేయించెను.

పూజాంతమున ప్రసన్నురాలైన శ్రీమహాలక్ష్మి, సుశీల పెట్టిన నివేదనను స్వీకరించి, ఆ సవతి తల్లి పెట్టిన నివేదనను తిరస్కరించినది. భక్తి శ్రద్ధలతో సుశీల ఇది యేమని అడుగగా ఆ శ్రీమహాలక్ష్మి, “ఓ సుశీలా, నీ చిన్నతనమున నువ్వు నా పూజచేయునపుడు ఈ నీ సవతితల్లి కోపగించి, చీపురుతో నిన్ను కొట్టినది. ఆ దోషము వలన నేను ఆమె నివేదనము స్వీకరింపలేను” అని చెప్పెను. దానికి ఆ సుశీల తన సవతితల్లి చేసిన పనిని మన్నింపుమని ప్రార్థింపగా, అటులనే యని అమ్మవారు పలికి నివేదనము స్వీకరించి, వారిరువురి ఇంట సుఖసంపదలు వృద్ధి చెందగలవని వరము ఇచ్చెను. ఆ ప్రభావమ్మున తన సవతి తల్లి ఇంట సంపదలు క్రమముగా వృద్ధి చెందసాగెను.

అటుపిమ్మట, ప్రతి సంవత్సరము వచ్చు మార్గశిర మాసమున అయిదు లక్ష్మివారములు నియమ నిష్ఠలతో శ్రీమహాలక్ష్మి పూజచేసి, తమ విభవము కొలది పరమాన్నము, పులగము, బూరెలు, అప్పాలు మొదలగువాటిని నివేదనము చేయుచూ వారిరువురి కుటుంబములు సుఖసంపదలతో ఆనందముగనుండిరి.

Lakshmi Ashtottara Satanamavali – లక్ష్మీ అష్టోత్తర శతనామావళి

Sri Lakshmi Ashtottara Shatanamavali (Telugu Meaning) – శ్రీ లక్ష్మీ అష్టోత్తరశతనామావళిః

Goddess Sri Lakshmi seated in Padmasana on a fully bloomed pink lotus — four arms holding pink lotus flowers, Varada mudra with gold coins flowing, and open Abhaya gesture, wearing crimson and gold silk saree with jasmine garlands, ornate jewelled golden crown, multi-layered gold necklaces, luminous golden divine halo, traditional brass oil lamps on both sides, and pink lotus flowers floating on sacred water in warm golden temple interior

 ఓం ప్రకృత్యై నమః |

ఓం వికృత్యై నమః |
ఓం విద్యాయై నమః |
ఓం సర్వభూతహితప్రదాయై నమః |
ఓం శ్రద్ధాయై నమః |
ఓం విభూత్యై నమః |
ఓం సురభ్యై నమః |
ఓం పరమాత్మికాయై నమః |
ఓం వాచే నమః | ౯

ప్రకృతి: సృష్టికి మూల కారణమైనది.
వికృతి: అనేక రూపాలుగా వ్యక్తమయ్యే శక్తి.
విద్యా: ఆత్మజ్ఞాన స్వరూపం.
సర్వభూత హితప్రదా: సమస్త ప్రాణులకు మేలు చేసేది.
శ్రద్ధా: ఆస్తిక బుద్ధి (నమ్మకం) కలిగించేది.
విభూతి: ఐశ్వర్య స్వరూపం.
సురభి: కోరిన కోర్కెలు తీర్చే కామధేనువు వంటిది.
పరమాత్మికా: పరమేశ్వరుని ఆత్మ స్వరూపం.
వాచం: వాక్కుకు (మాటకు) అధిదేవత.

ఓం పద్మాలయాయై నమః |
ఓం పద్మాయై నమః |
ఓం శుచయే నమః |
ఓం స్వాహాయై నమః |
ఓం స్వధాయై నమః |
ఓం సుధాయై నమః |
ఓం ధన్యాయై నమః |
ఓం హిరణ్మయ్యై నమః |
ఓం లక్ష్మ్యై నమః | ౧౮

పద్మాలయా: పద్మమునందు నివసించేది.
పద్మా: పద్మము వంటిది.
శుచి: పరమ పవిత్రమైనది.
స్వాహా: యజ్ఞములలో దేవతలకు అందజేసే హవిస్సు రూపం.
స్వధా: పితృదేవతలకు అందజేసే ఆహార రూపం.
సుధా: అమృత స్వరూపం.
ధన్యా: కృతకృత్యురాలైనది (ధన్యతనిచ్చేది).
హిరణ్మయీ: బంగారు కాంతి గలది.
లక్ష్మీ: సర్వ శుభ లక్షణాలు కలది.

ఓం నిత్యపుష్టాయై నమః |
ఓం విభావర్యై నమః |
ఓం అదిత్యై నమః |
ఓం దిత్యై నమః |
ఓం దీప్తాయై నమః |
ఓం వసుధాయై నమః |
ఓం వసుధారిణ్యై నమః |
ఓం కమలాయై నమః |
ఓం కాంతాయై నమః | ౨౭

నిత్యపుష్టా: ఎల్లప్పుడూ నిండుగా, పుష్టిగా ఉండేది.
విభావరీ: కాంతిమంతమైనది.
అదితి: దేవతల తల్లి (అనంతమైనది).
దితి: దైత్యుల తల్లి (పరిమితమైనది – రెండింటికీ ఆధారం ఆమె).
దీప్తా: ప్రకాశించేది.
వసుధా: భూమి రూపంలో ఉన్నది.
వసుధారిణీ: భూమిని మోసేది / ధనాన్ని ధరించేది.
కమలా: పద్మ స్వరూపిణి.
కాంతా: అతి సుందరమైనది.

ఓం క్షమాయై నమః | [కామాక్ష్యై]
ఓం క్షీరోదసంభవాయై నమః | [క్రోధసంభవాయై]
ఓం అనుగ్రహపరాయై నమః |
ఓం బుద్ధయే నమః |
ఓం అనఘాయై నమః |
ఓం హరివల్లభాయై నమః |
ఓం అశోకాయై నమః |
ఓం అమృతాయై నమః |
ఓం దీప్తాయై నమః | ౩౬

క్షమా: ఓర్పు గలది.
క్షీరోద సంభవా: పాలసముద్రం నుండి పుట్టినది.
అనుగ్రహపరా: ఎల్లప్పుడూ అనుగ్రహించే గుణం కలది.
బుద్ధి: వివేక స్వరూపం.
అనఘా: పాపము లేనిది.
హరివల్లభా: విష్ణుమూర్తికి ప్రియమైనది.
అశోకా: దుఃఖము లేనిది.
అమృతా: మరణము లేనిది.

ఓం లోకశోకవినాశిన్యై నమః |
ఓం ధర్మనిలయాయై నమః |
ఓం కరుణాయై నమః |
ఓం లోకమాత్రే నమః |
ఓం పద్మప్రియాయై నమః |
ఓం పద్మహస్తాయై నమః |
ఓం పద్మాక్ష్యై నమః |
ఓం పద్మసుందర్యై నమః |
ఓం పద్మోద్భవాయై నమః | ౪౫

లోకశోక వినాశినీ: లోకములోని శోకాన్ని హరించేది.
ధర్మనిలయా: ధర్మానికి నిలయమైనది.
కరుణా: దయార్ద్ర హృదయం కలది.
లోకమాతృ: జగన్మాత.
పద్మప్రియా: పద్మములంటే ఇష్టపడేది.
పద్మహస్తా: పద్మములను చేతిలో ధరించినది.
పద్మాక్షీ: పద్మముల వంటి కన్నులు గలది.
పద్మసుందరీ: పద్మము వలె అతి సుందరమైనది.
పద్మోద్భవా: పద్మము నుండి ఉద్భవించినది.

ఓం పద్మముఖ్యై నమః |
ఓం పద్మనాభప్రియాయై నమః |
ఓం రమాయై నమః |
ఓం పద్మమాలాధరాయై నమః |
ఓం దేవ్యై నమః |
ఓం పద్మిన్యై నమః |
ఓం పద్మగంధిన్యై నమః |
ఓం పుణ్యగంధాయై నమః |
ఓం సుప్రసన్నాయై నమః | ౫౪

పద్మముఖీ: పద్మము వంటి ముఖము గలది.
పద్మనాభప్రియా: విష్ణుమూర్తికి (పద్మనాభుడికి) ప్రియమైనది.
రమా: ఆనందాన్ని ఇస్తూ, అందరినీ అలరించేది.
పద్మమాలాధరా: పద్మమాలలను ధరించినది.
దేవీ: ప్రకాశించే దివ్యమూర్తి.
పద్మినీ: పద్మలత వంటిది.
పద్మగంధినీ: పద్మము వంటి సువాసన గలది.
పుణ్యగంధా: పవిత్రమైన పరిమళము కలది.
సుప్రసన్నా: మిక్కిలి ప్రసన్నంగా ఉండేది.

ఓం ప్రసాదాభిముఖ్యై నమః |
ఓం ప్రభాయై నమః |
ఓం చంద్రవదనాయై నమః |
ఓం చంద్రాయై నమః |
ఓం చంద్రసహోదర్యై నమః |
ఓం చతుర్భుజాయై నమః |
ఓం చంద్రరూపాయై నమః |
ఓం ఇందిరాయై నమః |
ఓం ఇందుశీతలాయై నమః | ౬౩

ప్రసాదాభిముఖీ: భక్తులను అనుగ్రహించడానికి ఎప్పుడూ సిద్ధంగా ఉండేది.
ప్రభా: కాంతి స్వరూపం.
చంద్రవదనా: చంద్రబింబం వంటి ముఖం గలది.
చంద్రా: ఆహ్లాదాన్ని ఇచ్చే చంద్రుని వంటిది.
చంద్రసహోదరీ: చంద్రునికి సోదరి (పాలసముద్రం నుండి పుట్టారు కావున).
చతుర్భుజా: నాలుగు భుజములు గలది.
చంద్రరూపా: చంద్రుని వలె కాంతివంతమైన రూపం గలది.
ఇందిరా: ఐశ్వర్య స్వరూపిణి.
ఇందుశీతలా: చంద్రుని వలె చల్లని (దయగల) చూపు గలది.

ఓం ఆహ్లాదజనన్యై నమః |
ఓం పుష్ట్యై నమః |
ఓం శివాయై నమః |
ఓం శివకర్యై నమః |
ఓం సత్యై నమః |
ఓం విమలాయై నమః |
ఓం విశ్వజనన్యై నమః |
ఓం తుష్ట్యై నమః |
ఓం దారిద్ర్యనాశిన్యై నమః | ౭౨

ఆహ్లాదజననీ: సంతోషాన్ని పుట్టించే తల్లి.
పుష్టి: బలాన్ని, సమృద్ధిని ఇచ్చేది.
శివా: మంగళకరమైనది.
శివకరీ: శుభాలను కలిగించేది.
సతీ: పరమ పవిత్రమైన ఇల్లాలు.
విమలా: స్వచ్ఛమైనది (మలినము లేనిది).
విశ్వజననీ: విశ్వానికి మాత.
తుష్టి: తృప్తిని ఇచ్చేది.
దారిద్ర్యనాశినీ: పేదరికాన్ని పోగొట్టేది.

ఓం ప్రీతిపుష్కరిణ్యై నమః |
ఓం శాంతాయై నమః |
ఓం శుక్లమాల్యాంబరాయై నమః |
ఓం శ్రియై నమః |
ఓం భాస్కర్యై నమః |
ఓం బిల్వనిలయాయై నమః |
ఓం వరారోహాయై నమః |
ఓం యశస్విన్యై నమః |
ఓం వసుంధరాయై నమః | ౮౧

ప్రీతి పుష్కరిణీ: ప్రేమ అనే కోనేరు వంటిది.
శాంతా: ప్రశాంత స్వరూపిణి.
శుక్లమాలాంబరా: తెల్లని పూలమాలలు, వస్త్రాలు ధరించినది.
శ్రీ: ఐశ్వర్యప్రదాయిని.
భాస్కరీ: సూర్యుని వలె ప్రకాశించేది.
బిల్వనిలయా: మారేడు చెట్టు వద్ద నివసించేది.
వరారోహా: ఉత్తమమైన నడక/రూపం గలది.
యశస్వినీ: కీర్తి గలది.
వసుంధరా: భూదేవి రూపం.

ఓం ఉదారాంగాయై నమః |
ఓం హరిణ్యై నమః |
ఓం హేమమాలిన్యై నమః |
ఓం ధనధాన్యకర్యై నమః |
ఓం సిద్ధయే నమః |
ఓం స్త్రైణసౌమ్యాయై నమః |
ఓం శుభప్రదాయై నమః |
ఓం నృపవేశ్మగతానందాయై నమః |
ఓం వరలక్ష్మ్యై నమః | ౯౦

ఉదారాంగా: ఉదారమైన హృదయం/అవయవాలు గలది.
హరిణీ: బంగారు జింక వలె మనోహరమైనది.
హేమమాలినీ: బంగారు హారములు ధరించినది.
ధనధాన్యకరీ: సంపదను, ఆహారాన్ని ఇచ్చేది.
సిద్ధి: సఫలతను (విజయాన్ని) ఇచ్చేది.
స్త్రైణసౌమ్యా: స్త్రీలలో ఉండే సౌమ్య గుణము కలది.
శుభప్రదా: శుభాలను చేకూర్చేది.
నృపవేశ్మగతానందా: రాజుల భవనాలలో ఆనందాన్ని నింపేది.
వరలక్ష్మీ: కోరిన వరాలిచ్చే మహాలక్ష్మి.

ఓం వసుప్రదాయై నమః |
ఓం శుభాయై నమః |
ఓం హిరణ్యప్రాకారాయై నమః |
ఓం సముద్రతనయాయై నమః |
ఓం జయాయై నమః |
ఓం మంగళా దేవ్యై నమః |
ఓం విష్ణువక్షఃస్థలస్థితాయై నమః |
ఓం విష్ణుపత్న్యై నమః |
ఓం ప్రసన్నాక్ష్యై నమః | ౯౯

వసుప్రదా: ధనాన్ని ఇచ్చేది.
శుభా: మంగళప్రదమైనది.
హిరణ్య ప్రాకారా: బంగారు ప్రాకారము గల కోటలో నివసించేది.
సముద్రతనయా: సముద్రుని కుమార్తె.
జయా: విజయాన్ని ఇచ్చేది.
మంగళా దేవీ: సర్వ మంగళ స్వరూపిణి.
విష్ణువక్షఃస్థల స్థితా: విష్ణుమూర్తి రొమ్ముపై నివసించేది.
విష్ణుపత్నీ: విష్ణువు యొక్క భార్య.
ప్రసన్నాక్షీ: దయతో కూడిన కన్నులు గలది.

ఓం నారాయణసమాశ్రితాయై నమః |
ఓం దారిద్ర్యధ్వంసిన్యై నమః |
ఓం దేవ్యై నమః |
ఓం సర్వోపద్రవవారిణ్యై నమః |
ఓం నవదుర్గాయై నమః |
ఓం మహాకాల్యై నమః |
ఓం బ్రహ్మావిష్ణుశివాత్మికాయై నమః |
ఓం త్రికాలజ్ఞానసంపన్నాయై నమః |
ఓం భువనేశ్వర్యై నమః | ౧౦౮

నారాయణ సమాశ్రితా: నారాయణుని ఆశ్రయించి ఉన్నది.
దారిద్ర్య ధ్వంసినీ: దరిద్రాన్ని సర్వనాశనం చేసేది.
సర్వోపద్రవ వారిణీ: అన్ని ఆపదలను నివారించేది.
నవదుర్గా: తొమ్మిది రకాల దుర్గల స్వరూపం.
మహాకాళీ: లయకారిణి అయిన కాళి రూపం.
బ్రహ్మవిష్ణు శివాత్మికా: త్రిమూర్తుల శక్తి స్వరూపం.
త్రికాలజ్ఞాన సంపన్నా: భూత, భవిష్యత్, వర్తమాన కాలాల జ్ఞానం కలది.
భువనేశ్వరీ: ఈ పదునాలుగు భువనాలకు (లోకాలకు) రాణి.

Sri Suktam – శ్రీ సూక్తం

Sri Suktamశ్రీ సూక్తం

Goddess Sri Lakshmi seated in Padmasana on a fully bloomed pink lotus — four arms holding pink lotus flowers, Varada mudra with gold coins flowing, and open Abhaya gesture, wearing crimson and gold silk saree with jasmine garlands, ornate jewelled golden crown, multi-layered gold necklaces, luminous golden divine halo, traditional brass oil lamps on both sides, and pink lotus flowers floating on sacred water in warm golden temple interior

 (ఇది అత్యంత శక్తివంతమైన శ్రీ సూక్తము. ఋగ్వేదంలో ఉన్న ఈ స్తోత్రం లక్ష్మీదేవిని ఆరాధించడానికి, దారిద్య్రం తొలగి ఐశ్వర్యం సిద్ధించడానికి పఠిస్తారు. శ్రీ సూక్తాన్ని పఠించడం వల్ల ఇంట్లో శుభం కలుగుతుంది. ఈ శ్లోకాలను పఠించడం ద్వారా లక్ష్మీదేవి సంపూర్ణ కటాక్షం లభిస్తుందని పెద్దల నమ్మకం. ముఖ్యంగా ఆఖరిలో ఉన్న లక్ష్మీ గాయత్రీ మంత్రం మానసిక ప్రశాంతతకు, ఐశ్వర్య వృద్ధికి ఎంతో శ్రేష్ఠం.)

హిర॑ణ్యవర్ణా॒o హరి॑ణీం సు॒వర్ణ॑రజ॒తస్ర॑జామ్ |
చ॒న్ద్రాం హి॒రణ్మ॑యీం ల॒క్ష్మీం జాత॑వేదో మ॒ ఆవ॑హ || ౧ ||

1. లక్ష్మీ ఆవాహన: ఓ అగ్నిదేవా (జాతవేద)! బంగారు వర్ణం కలిగి, హరిణి వలె మనోహరమైనది, బంగారు మరియు వెండి హారాలను ధరించినది, చంద్రుని వలె ఆహ్లాదాన్నిచ్చేది, హిరణ్మయి అయిన లక్ష్మీదేవిని నా వద్దకు ఆవాహన చేయుము.

తాం మ॒ ఆవ॑హ॒ జాత॑వేదో ల॒క్ష్మీమన॑పగా॒మినీ”మ్ |
యస్యా॒o హిర॑ణ్యం వి॒న్దేయ॒o గామశ్వ॒o పురు॑షాన॒హమ్ || ౨ ||

2. అచంచల లక్ష్మి: ఓ అగ్నిదేవా! ఎన్నటికీ నన్ను వదిలి వెళ్ళని (అనపగామినీ) లక్ష్మీదేవిని నా వద్దకు పిలువుము. ఆమె అనుగ్రహం వల్ల నేను బంగారం, పశువులు, గుర్రాలు, పుత్ర పౌత్రాది బంధువులను పొందగలను.

అ॒శ్వ॒పూ॒ర్వాం ర॑థమ॒ధ్యాం హ॒స్తినా॑దప్ర॒బోధి॑నీమ్ |
శ్రియ॑o దే॒వీముప॑హ్వయే॒ శ్రీర్మా॑దే॒వీర్జు॑షతామ్ || ౩ ||

3. శ్రీదేవి ఆహ్వానం: ముందు గుర్రాలు, మధ్యలో రథము కలిగి, ఏనుగుల గీంకారాలతో మేల్కొల్పబడేది, ప్రకాశించేది అయిన శ్రీదేవిని నేను ఆహ్వానిస్తున్నాను. ఆ దేవి నాపై ప్రసన్నురాలై నా వద్దే నివసించుగాక.

కా॒o సో”స్మి॒తాం హిర॑ణ్యప్రా॒కారా॑మా॒ర్ద్రాం జ్వల॑న్తీం తృ॒ప్తాం త॒ర్పయ॑న్తీమ్ |
ప॒ద్మే॒ స్థి॒తాం ప॒ద్మవ॑ర్ణా॒o తామి॒హోప॑హ్వయే॒ శ్రియమ్ || ౪ ||

4. పద్మవాసిని వర్ణన: మందహాసం చిందిస్తూ, బంగారు కోట గోడల వలె ప్రకాశించేది, దయాహృదయముతో ఆర్ద్రత కలిగి, వెలుగులీనేది, తృప్తిని పొందేది మరియు ఇతరులకు తృప్తిని ఇచ్చేది, పద్మంలో నివసించేది, పద్మవర్ణం కలిగిన ఆ శ్రీదేవిని ఇక్కడకు ఆహ్వానిస్తున్నాను.

చ॒న్ద్రాం ప్ర॑భా॒సాం య॒శసా॒ జ్వల॑న్తీ॒o శ్రియ॑o లో॒కే దే॒వజు॑ష్టాముదా॒రామ్ |
తాం ప॒ద్మినీ॑మీ॒o శర॑ణమ॒హం ప్రప॑ద్యేఽల॒క్ష్మీర్మే॑ నశ్యతా॒o త్వాం వృ॑ణే || ౫ ||

5. శరణాగతి: చంద్రుని వలె ప్రకాశించేది, యశస్సుతో వెలిగేది, లోకంలో దేవతలచే పూజింపబడేది, ఉదారమైనది, పద్మము చేతిలో కలిగిన ఆ మహాలక్ష్మిని నేను శరణు వేడుతున్నాను. నాలోని దారిద్య్రం (అలక్ష్మి) నశించుగాక. నిన్ను నేను వరిస్తున్నాను.

ఆ॒ది॒త్యవ॑ర్ణే॒ తప॒సోఽధి॑జా॒తో వన॒స్పతి॒స్తవ॑ వృ॒క్షోఽథ బి॒ల్వః |
తస్య॒ ఫలా॑ని॒ తప॒సా ను॑దన్తు మా॒యాన్త॑రా॒యాశ్చ॑ బా॒హ్యా అ॑ల॒క్ష్మీః || ౬ ||

6. బిల్వ వృక్ష మహిమ: సూర్యుని వంటి వర్ణం కలిగిన ఓ దేవీ! నీ తపస్సు వల్ల ‘బిల్వ వృక్షము’ ఉద్భవించింది. ఆ బిల్వ ఫలాలు నాలోని అజ్ఞానాన్ని, బయట ఉన్న దారిద్య్ర రూపమైన అలక్ష్మిని నా తపస్సు ద్వారా దూరం చేయుగాక.

ఉపై॑తు॒ మాం దే॑వస॒ఖః కీ॒ర్తిశ్చ॒ మణి॑నా స॒హ |
ప్రా॒దు॒ర్భూ॒తోఽస్మి॑ రాష్ట్రే॒ఽస్మిన్ కీ॒ర్తిమృ॑ద్ధిం ద॒దాతు॑ మే || ౭ ||

7. కీర్తి, వృద్ధి: దేవతల మిత్రుడైన కుబేరుడు, మణిభద్రుడు మరియు కీర్తి నన్ను చేరుగాక. ఈ దేశంలో జన్మించిన నాకు కీర్తిని, వృద్ధిని (ఐశ్వర్యాన్ని) ప్రసాదించుము.

క్షుత్పి॑పా॒సామ॑లాం జ్యే॒ష్ఠామ॑ల॒క్ష్మీం నా॑శయా॒మ్యహమ్ |
అభూ॑తి॒మస॑మృద్ధి॒o చ సర్వా॒o నిర్ణు॑ద మే॒ గృహా॑త్ || ౮ ||

8. అలక్ష్మి వినాశనం: ఆకలి, దప్పులు అనే మాలిన్యాలు కలిగిన జ్యేష్ఠాదేవిని (అలక్ష్మిని) నేను నాశనం చేస్తున్నాను. నా ఇంట్లో ఉన్న దారిద్య్రాన్ని, అభివృద్ధి లేని స్థితిని పూర్తిగా తొలగించుము.

గ॒oధ॒ద్వా॒రాం దు॑రాధ॒ర్షా॒o ని॒త్యపు॑ష్టాం కరీ॒షిణీ”మ్ |
ఈ॒శ్వరీ॑గ్ం సర్వ॑భూతా॒నా॒o తామి॒హోప॑హ్వయే॒ శ్రియమ్ || ౯ ||

9. గంధద్వార – ఈశ్వరి: సువాసనలే ద్వారముగా కలిగినది, ఎవరికీ లొంగనిది (దురాధర్షాం), నిరంతరం పుష్టిగా ఉండేది, పశు సంపద కలిగినది, సర్వ భూతాలకు ఈశ్వరి అయిన ఆ శ్రీదేవిని నేను ఇక్కడకు ఆహ్వానిస్తున్నాను.

మన॑స॒: కామ॒మాకూ॑తిం వా॒చః స॒త్యమ॑శీమహి |
ప॒శూ॒నాం రూ॒పమన్న॑స్య॒ మయి॒ శ్రీః శ్ర॑యతా॒o యశ॑: || ౧౦ ||

10. మనోకామనా సిద్ధి: నా మనస్సులోని కోరికలు, సంకల్పాలు నెరవేరుగాక. నా వాక్కులో సత్యం ఉండుగాక. పశువుల ద్వారా లభించే సంపద, అన్నము, కీర్తి నాలో స్థిరంగా ఉండుగాక.

క॒ర్దమే॑న ప్ర॑జాభూ॒తా॒ మ॒యి॒ సంభ॑వ క॒ర్దమ |
శ్రియ॑o వా॒సయ॑ మే కు॒లే మా॒తర॑o పద్మ॒మాలి॑నీమ్ || ౧౧ ||

11. కర్దమ ప్రజాపతి: ఓ కర్దమ ప్రజాపతీ! నీ వల్ల లక్ష్మీదేవి పుత్రికగా ఆవిర్భవించినది. అటువంటి నీవు నాలో నివసించుము. పద్మమాలను ధరించిన తల్లి అయిన లక్ష్మీదేవిని మా వంశంలో స్థిరంగా ఉండేలా చేయుము.

ఆప॑: సృ॒జన్తు॑ స్ని॒గ్ధా॒ని॒ చి॒క్లీ॒త వ॑స మే॒ గృహే |
ని చ॑ దే॒వీం మా॒తర॒o శ్రియ॑o వా॒సయ॑ మే కు॒లే || ౧౨ ||

12. చిక్లీత నివాసం: జలాలు స్నిగ్ధమైన పదార్థాలను (అన్నం) సృష్టించుగాక. లక్ష్మీ పుత్రుడైన ఓ చిక్లీతుడా! నీవు నా ఇంట్లో నివసించుము. తద్వారా నీ తల్లి అయిన శ్రీదేవిని మా కులంలో స్థిరంగా నివసించేలా చేయుము.

ఆ॒ర్ద్రాం పు॒ష్కరి॑ణీం పు॒ష్టి॒o పి॒ఙ్గ॒లాం ప॑ద్మమా॒లినీమ్|
చ॒న్ద్రాం హి॒రణ్మ॑యీం ల॒క్ష్మీం జాత॑వేదో మ॒ ఆవ॑హ || ౧౩ ||

13. పుష్కరిణి – లక్ష్మి: దయతో తడిసిన హృదయం కలిగినది, పద్మములు ఉన్న కొలను వంటిది, పుష్టిని ఇచ్చేది, పచ్చని (పింగళ) వర్ణం కలిగినది, పద్మమాలను ధరించినది, హిరణ్మయి అయిన లక్ష్మిని ఓ అగ్నిదేవా! నా వద్దకు ఆవాహన చేయుము.

ఆ॒ర్ద్రాం య॒: కరి॑ణీం య॒ష్టి॒o సు॒వ॒ర్ణాం హే॑మమా॒లినీమ్ |
సూ॒ర్యాం హి॒రణ్మ॑యీం ల॒క్ష్మీ॒o జాత॑వేదో మ॒ ఆవహ || ౧౪ ||

14. హేమమాలిని: దయతో నిండినది, చేతిలో దండము (చక్రము) ధరించినది, బంగారు వర్ణం కలిగినది, సూర్యుని వలె వెలుగులీనేది, హిరణ్మయి అయిన లక్ష్మీదేవిని ఓ అగ్నిదేవా! నా వద్దకు పిలువుము.

తాం మ॒ ఆవ॑హ॒ జాత॑వేదో ల॒క్ష్మీమన॑పగా॒మినీ”మ్ |
యస్యా॒o హి॑రణ్య॒o ప్రభూ॑త॒o గావో॑ దా॒స్యోఽశ్వా”న్వి॒న్దేయ॒o పురు॑షాన॒హమ్ || ౧౫ ||

15. ఫలితం: ఓ అగ్నిదేవా! నా వద్ద నుండి ఎన్నటికీ వెళ్ళని లక్ష్మీదేవిని నాకు ఇవ్వుము. ఆమె అనుగ్రహం వల్ల నేను అధికమైన బంగారం, గోవులు, దాసీలు, గుర్రాలు మరియు పుత్రులను పొందగలను.

                                                        <<<>>>—<<<>>>

యః శుచి॒: ప్రయ॑తో భూ॒త్వా జు॒హుయా॑దాజ్య॒ మన్వ॑హమ్ |
శ్రియ॑: ప॒ఞ్చద॑శర్చ॒o చ శ్రీ॒కామ॑: సత॒తం జ॑పేత్ ||

1. పారాయణ విధి: ఎవరైతే ఐశ్వర్యాన్ని కోరుకుంటారో (శ్రీకామః), వారు ప్రతిరోజూ శుచిగా, నియమబద్ధంగా ఉండి, నెయ్యితో హోమం చేస్తూ శ్రీ సూక్తంలోని ఈ పదిహేను మంత్రాలను నిరంతరం జపించాలి.

ఆన॑న్ద॒: కర్ద॑మశ్చైవ చి॒క్లీత॑ ఇతి॒ విశ్రు॑తాః |
ఋష॑య॒: తే త్రయః పుత్రాః స్వయం శ్రీదేవి దేవతా ||

2. ఋషులు – దేవత: ఆనందుడు, కర్దముడు మరియు చిక్లీతుడు అనే ముగ్గురు ప్రసిద్ధులైన మహర్షులు ఈ శ్రీ సూక్తానికి పుత్రులు/ఋషులు. స్వయంగా శ్రీమహాలక్ష్మియే దీనికి అధిదేవత.

ప॒ద్మా॒స॒నే ప॑ద్మ ఊ॒రూ॒ ప॒ద్మాక్షీ॑ పద్మ॒సంభ॑వే |
త్వం మా”o భ॒జస్వ॑ ప॒ద్మా॒క్షీ॒ యే॒న సౌ॑ఖ్యం ల॒భామ్య॑హమ్ ||

3. పద్మవాసిని ప్రార్థన: పద్మాసనంపై కూర్చున్నదానా! పద్మము వంటి తొడలు కలిగినదానా! పద్మము వంటి కన్నులు కలిగినదానా! పద్మము నుండి ఉద్భవించినదానా! ఓ పద్మాక్షీ! నీవు నన్ను అనుగ్రహించుము, తద్వారా నేను సర్వ సౌఖ్యాలను పొందగలను.

అశ్వ॑దా॒యీ గో॑దా॒యీ॒ ధ॒నదా॑యీ మ॒హాధ॑నే |
ధనం మే॒ జుష॑తాం దే॒వి॒ స॒ర్వకా॑మార్థ సిద్ధయే ||

4. సర్వ సంపద ప్రదాత: గుర్రాలను ఇచ్చేదానా! గోవులను ఇచ్చేదానా! ధనాన్ని ప్రసాదించే మహా ధనస్వరూపిణివైన ఓ దేవీ! నా కోరికలన్నీ సిద్ధించేలా, నా సంపదలు నిరంతరం వృద్ధి చెందేలా నన్ను అనుగ్రహించుము.

పుత్రపౌ॒త్ర ధ॑నం ధా॒న్యం హ॒స్త్యశ్వా॑దిగ॒వే ర॑థమ్ |
ప్ర॒జా॒నాం భ॑వసి మా॒తా ఆ॒యుష్మ॑న్తం క॒రోతు॑ మామ్ ||

5. ఆయురారోగ్యములు: నీవు సమస్త ప్రాణులకు తల్లివి. పుత్ర పౌత్రులను, ధన ధాన్యాలను, ఏనుగులు, గుర్రాలు, గోవులు, రథాలను ప్రసాదించే నీవు, నన్ను పరిపూర్ణ ఆయుష్మంతుడిగా (దీర్ఘాయువు కలవాడిగా) చేయుము.

చ॒oద్రాభాం లక్ష్మీమీ॑శా॒నాం సు॒ర్యాభా”o శ్రియమీశ్వరీమ్ |
చంద్ర సూ॒ర్యాగ్ని సర్వాభాం శ్రీమహాలక్ష్మీ॑ముపాస్మహే ||

6. సర్వ ప్రకాశిని: చంద్రుని వలె చల్లని కాంతినిచ్చే ఈశాన స్వరూపిణిని, సూర్యుని వలె వెలుగునిచ్చే ఈశ్వరిని, చంద్ర-సూర్య-అగ్నుల తేజస్సుతో నిండిన ఆ శ్రీమహాలక్ష్మిని మేము ఉపాసిస్తున్నాము.

ధన॑మ॒గ్నిర్ధ॑నం వా॒యుర్ధ॑న॒o సూర్యో॑ ధన॒o వసు॑: |
ధన॒మిన్ద్రో॒ బృహ॒స్పతి॒ర్వరు॑ణ॒o ధన॒మశ్ను॑ తే ||

7. పంచభూతాలే ధనం: అగ్ని, వాయువు, సూర్యుడు, అష్టవసువులు, ఇంద్రుడు, బృహస్పతి మరియు వరుణుడు – వీరందరూ ధన స్వరూపులే. అంటే ప్రకృతంతా నీ సంపదగా మాకు అనుగ్రహించబడుతోంది.

వైన॑తేయ॒ సోమ॑o పిబ॒ సోమ॑o పిబతు వృత్ర॒హా |
సోమ॒o ధన॑స్య సో॒మినో॒ మహ్య॒o దదా॑తు సో॒మిన॑: ||

8. సోమరస ప్రార్థన: వైనతేయుడవు (గరుత్మంతుడా)! నీవు సోమరసాన్ని స్వీకరించు. వృత్రుని చంపిన ఇంద్రుడు సోమరసాన్ని తాగుగాక. యజ్ఞాలు చేసేవారికి లభించే ఆ సోమరస తుల్యమైన ధనాన్ని వారు మాకు ప్రసాదించుగాక.

న క్రోధో న చ॑ మాత్స॒ర్యం న॒ లోభో॑ నాశు॒భా మ॑తిః |
భవ॑న్తి॒ కృత॑పుణ్యా॒నాం భ॒క్తానాం శ్రీసూ”క్తం జ॒పేత్స॑దా ||

9. మానసిక శుద్ధి: శ్రీ సూక్తాన్ని భక్తితో జపించే పుణ్యాత్ములకు కోపము, అసూయ (మాత్సర్యము), లోభము ఉండవు. వారి బుద్ధి ఎల్లప్పుడూ శుభప్రదంగానే ఉంటుంది. కాబట్టి నిరంతరం శ్రీ సూక్తాన్ని జపించాలి.

వర్షన్”తు॒ తే వి॑భావ॒రి॒ ది॒వో అ॑భ్రస్య॒ విద్యు॑తః |
రోహన్”తు॒ సర్వ॑బీ॒జా॒న్య॒వ బ్ర॑హ్మ ద్వి॒షో” జ॑హి ||

10. ప్రకృతి అనుగ్రహం: ఓ రాత్రికి అధిదేవతవైన దేవీ! ఆకాశం నుండి మేఘాలు వర్షించుగాక. మెరుపులు ప్రకాశించుగాక. భూమిలోని విత్తనాలన్నీ మొలకెత్తుగాక. మాలోని బ్రహ్మద్వేషాన్ని (జ్ఞాన విరోధాన్ని) నాశనం చేయుము.

పద్మ॑ప్రియే పద్మిని పద్మ॒హస్తే పద్మా॑లయే పద్మదళాయ॑తాక్షి |
విశ్వ॑ప్రియే॒ విష్ణు మనో॑ఽనుకూ॒లే త్వత్పా॑దప॒ద్మం మయి॒ సన్ని॑ధత్స్వ ||

11. నివాస ప్రార్థన: పద్మమును ప్రేమించేదానా! పద్మము చేతిలో కలదానా! పద్మములో నివసించేదానా! పద్మదళాల వంటి విశాల నేత్రాలు కలదానా! విశ్వప్రియవైన ఓ దేవీ! విష్ణుమూర్తి మనస్సుకు అనుకూలవతివైన నీవు, నీ పాదపద్మాలను నా హృదయంలో (లేదా నా గృహంలో) శాశ్వతంగా నిలుపుము.

యా సా పద్మా॑సన॒స్థా విపులకటితటీ పద్మ॒పత్రా॑యతా॒క్షీ |
గంభీరా వ॑ర్తనా॒భిః స్తనభర నమితా శుభ్ర వస్త్రో॑త్తరీ॒యా |
లక్ష్మీర్ది॒వ్యైర్గజేన్ద్రైర్మ॒ణిగణ ఖచితైస్స్నాపితా హే॑మకు॒oభైః |
ని॒త్యం సా ప॑ద్మహ॒స్తా మమ వస॑తు గృ॒హే సర్వ॒మాఙ్గళ్య॑యుక్తా ||

మహాలక్ష్మి దివ్య స్వరూపం: పద్మాసనంపై కూర్చున్నది, విశాలమైన కటి భాగము (నడుము) కలిగినది, పద్మదళాల వంటి విశాల నేత్రములు కలది, లోతైన నాభి కలిగినది, భారమైన వక్షస్థలముతో వంగినట్లున్నది, తెల్లని వస్త్రమును మరియు ఉత్తరీయమును ధరించినది, మణిమయ ఖచితమైన బంగారు కలశములతో దివ్య గజములచే అభిషేకింపబడేది, చేతిలో పద్మమును ధరించినది అయిన ఆ సర్వమంగళ స్వరూపిణి మహాలక్ష్మి నిరంతరము నా గృహమునందు నివసించుగాక.

ల॒క్ష్మీం క్షీరసముద్రరాజతనయాం శ్రీ॒రంగధామే॑శ్వరీమ్ |
దా॒సీభూతసమస్త దేవ వ॒నితాం లో॒కైక॒ దీపా॑oకురామ్ |
శ్రీమన్మన్దకటాక్షలబ్ధ విభవ బ్ర॒హ్మేన్ద్రగఙ్గా॑ధరాం |
త్వాం త్రై॒లోక్య॒ కుటు॑oబినీం స॒రసిజాం వ॒న్దే ముకు॑న్దప్రియామ్ ||

త్రిలోకేశ్వరి ప్రార్థన: క్షీరసముద్ర రాజపుత్రిని, శ్రీరంగధామానికి (విష్ణువుకు) ఈశ్వరిని, సమస్త దేవతా వనితలు ఎవరికి దాసీలుగా ఉంటారో, లోకానికే ఏకైక జ్ఞానజ్యోతిని, ఎవరి మందహాసము మరియు కడకంటి చూపు (కటాక్షము) వల్ల బ్రహ్మ, ఇంద్రుడు, శివుడు తమ వైభవాన్ని పొందుతున్నారో.. అటువంటి ముకుంద ప్రియను, పద్మవాసినిని, ముల్లోకాలే కుటుంబముగా కలిగిన నిన్ను నేను వందిస్తున్నాను.

సి॒ద్ధ॒ల॒క్ష్మీర్మో॑క్షల॒క్ష్మీ॒ర్జ॒యల॑క్ష్మీస్స॒రస్వ॑తీ |
శ్రీలక్ష్మీర్వ॑రల॒క్ష్మీ॒శ్చ॒ ప్ర॒సన్నా॒ మ॑మ స॒ర్వదా ||

అష్టలక్ష్మి రూపాలు: సిద్ధలక్ష్మి, మోక్షలక్ష్మి, జయలక్ష్మి, సరస్వతి (విద్యాలక్ష్మి), శ్రీలక్ష్మి, వరలక్ష్మి – ఈ రూపాలన్నీ కలిగిన మహాలక్ష్మి నాపై ఎల్లప్పుడూ ప్రసన్నురాలై ఉండుగాక.

వరాంకుశౌ పాశమభీ॑తిము॒ద్రా॒o క॒రై॑ర్వహన్తీం క॑మలా॒సనస్థామ్ |
బాలార్క కోటి ప్రతి॑భాం త్రి॒ణే॒త్రా॒o భ॒జేహమాద్యాం జ॑గదీ॒శ్వరీం తామ్ ||

జగదీశ్వరి ధ్యానం: చేతులతో వరద ముద్ర, అంకుశం, పాశం, అభయ ముద్రలను ధరించినది, కమలాసనంపై కూర్చున్నది, కోటి సూర్యుల ప్రకాశము కలిగినది, మూడు కన్నులు కలిగినది అయిన ఆ ఆదిశక్తి జగదీశ్వరిని నేను భజిస్తున్నాను.

స॒ర్వ॒మ॒ఙ్గ॒ళమా॒ఙ్గళ్యే॑ శి॒వే స॒ర్వార్థ॑ సాధికే |
శర॑ణ్యే త్ర్యంబ॑కే దే॒వి॒ నా॒రాయ॑ణి న॒మోఽస్తు॑ తే ||

సర్వమంగళ మంత్రం: సమస్త మంగళములలోకెల్లా మంగళప్రదమైనది, శుభకరమైనది, ధర్మార్థ కామ మోక్షాలనే నాలుగు పురుషార్థాలను సాధించి పెట్టేది, శరణు కోరిన వారిని రక్షించేది, మూడు కన్నులు కలిగినది అయిన ఓ నారాయణీ! నీకు నమస్కారము.

ఓం మ॒హా॒దే॒వ్యై చ॑ వి॒ద్మహే॑ విష్ణుప॒త్నీ చ॑ ధీమహి |
తన్నో॑ లక్ష్మీః ప్రచో॒దయా”త్ ||

లక్ష్మీ గాయత్రీ మంత్రం: మహాదేవి అయిన ఆ విష్ణుపత్నిని మేము తెలుసుకుంటున్నాము. ఆమె స్వరూపాన్ని ధ్యానిస్తున్నాము. ఆ మహాలక్ష్మి మన బుద్ధిని మంచి మార్గంలో ప్రేరేపించుగాక.

ఓం శాన్తి॒: శాన్తి॒: శాన్తి॑: ||